ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ (ΕΑΣ) - 16 χρόνια μιας άνισης επιβάρυνσης - Η ανάγκη να αρθούν έστω σταδιακά οι όποιες αδικίες στην παρακράτηση της εισφοράς μέχρι την οριστική της κατάργηση σε άμεσα προσδιορισμένο χρονικό διάστημα.

Του Σαράντου Αλεξανδρή - Αναπληρωτή Γραμματέα του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγ/λης - Μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΣ/ΔΕΗ

ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ (ΕΑΣ)

16 χρόνια μιας άνισης επιβάρυνσης - Η ανάγκη να αρθούν έστω σταδιακά οι όποιες αδικίες στην παρακράτηση της εισφοράς μέχρι την οριστική της κατάργηση σε άμεσα προσδιορισμένο χρονικό διάστημα. 

Περίπου 440.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι επιβαρύνονται με την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), περίμεναν από τις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης μια σαφή παρέμβαση για την εισφορά που παρακρατείται από τις συντάξεις τους εδώ και χρόνια.

Ανέμεναν είτε την κατάργηση της ΕΑΣ είτε, τουλάχιστον, την ουσιαστική τροποποίηση του τρόπου υπολογισμού της, ώστε η επιβάρυνση να εφαρμόζεται με αναλογικότερο τρόπο.

Η ΕΑΣ θεσπίστηκε το 2010, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών μέτρων της περιόδου της οικονομικής κρίσης με το άρθρο 38 του Ν. 3863/2010 και του άρθρου 11 του Ν. 3865/2011 και όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 10 του άρθρ. 44 του ν. 3986/2011.

Σύμφωνα με το αρχικό θεσμικό πλαίσιο, τα ποσά της ΕΑΣ μεταφέρονται από το 2015 στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ).

Η εκκρεμότητα στο Ελεγκτικό Συνέδριο

Ιδιαίτερη σημασία έχει η δικαστική διάσταση του ζητήματος.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε προσδιορίσει για τις 10 Ιουνίου 2026 πρότυπη δίκη στην Ολομέλειά του, με αντικείμενο τη συμβατότητα του τρόπου υπολογισμού της ΕΑΣ με συνταγματικές αρχές. Ειδικότερα, το ζήτημα αφορά την επιβολή ενός ενιαίου συντελεστή στο συνολικό ποσό της σύνταξης, αντί να υπολογίζεται ο αντίστοιχος συντελεστής μόνο στο τμήμα που υπερβαίνει το εκάστοτε όριο.

Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι απλώς λογιστικό. Αφορά τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η επιβάρυνση μεταξύ των συνταξιούχων.

Πού βρίσκεται το πρόβλημα

Η ΕΑΣ επιβάλλεται στις κύριες συντάξεις που υπερβαίνουν το προβλεπόμενο όριο των 1468 ευρώ σήμερα, ενώ αντίστοιχη εισφορά επιβάλλεται και στις επικουρικές συντάξεις άνω των 300 ευρώ. Τα έσοδα κατευθύνονται στον ΑΚΑΓΕ, ο οποίος έχει δημιουργηθεί για τη στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης και την αντιμετώπιση των μελλοντικών δημογραφικών πιέσεων.

Το βασικό ζήτημα που έχει τεθεί είναι ότι ο συντελεστής της ΕΑΣ εφαρμόζεται στο συνολικό ποσό της σύνταξης και όχι μόνο στο τμήμα που βρίσκεται πάνω από το αντίστοιχο όριο.

Έτσι, μια σχετικά μικρή αύξηση της σύνταξης μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε σημαντική μεταβολή της παρακράτησης. Αυτό δημιουργεί έντονο προβληματισμό ως προς την αναλογικότητα του μέτρου.

Με άλλα λόγια, η ΕΑΣ δεν λειτουργεί με τον ίδιο προοδευτικό τρόπο που λειτουργεί ένας κλιμακωτός φόρος, όπου κάθε συντελεστής εφαρμόζεται στο αντίστοιχο τμήμα του εισοδήματος.

Από προσωρινό μέτρο σε μόνιμη επιβάρυνση

Η ΕΑΣ θεσπίστηκε σε μια περίοδο εξαιρετικά δυσμενών δημοσιονομικών συνθηκών. Η αιτιολογική βάση της ήταν η ανάγκη περιορισμού των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και ενίσχυσης της χρηματοδότησης των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης.

Όμως, έχουν πλέον περάσει 16 χρόνια από τη θέσπισή της

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν ένα μέτρο που επιβλήθηκε σε συνθήκες έκτακτης δημοσιονομικής κρίσης μπορεί να διατηρείται επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με τον ίδιο τρόπο, χωρίς να επανεξετάζεται η αναλογικότητα και η κοινωνική του επίπτωση.

Ιδιαίτερα όταν η οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της χώρας έχει μεταβληθεί σημαντικά σε σχέση με την περίοδο κατά την οποία θεσπίστηκε.

Υπάρχει προηγούμενο διαφορετικού τρόπου υπολογισμού

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν είχαν θεσπιστεί αντίστοιχες ειδικές εισφορές στις συντάξεις, με διαφορετικό τρόπο υπολογισμού.

Οι διατάξεις των άρθρων 20 και 60 του ν. 2084/1992 προέβλεπαν προοδευτικό τρόπο παρακράτησης για τα επιμέρους τμήματα της σύνταξης.

Το προηγούμενο αυτό δείχνει ότι η νομοθεσία μπορεί να διαμορφώσει διαφορετικό μηχανισμό, ώστε η επιβάρυνση να κατανέμεται αναλογικότερα και να αποφεύγονται απότομες μεταβολές της παρακράτησης.

Ο ΑΚΑΓΕ και η ανάγκη επανεξέτασης

Ο ΑΚΑΓΕ αποτελεί σημαντικό θεσμό για τη μακροχρόνια χρηματοδοτική στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος. Η ίδια η πολιτεία έχει επισημάνει ότι η ΕΑΣ τροφοδοτεί τον λογαριασμό αυτό με στόχο να ενισχύεται η δυνατότητα καταβολής συντάξεων στις επόμενες γενιές.

Αυτό, όμως, δεν απαντά από μόνο του στο ερώτημα εάν ο τρόπος με τον οποίο επιβάλλεται η εισφορά σήμερα είναι αναλογικός και κοινωνικά δίκαιος.

Η διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος είναι ένας στόχος. Η δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ των συνταξιούχων είναι ένας άλλος.

Τι ζητούν οι συνταξιούχοι

Μετά από 16 χρόνια εφαρμογής της ΕΑΣ, το αίτημα για επανεξέταση της εισφοράς παραμένει επίκαιρο.

Οι συνταξιούχοι και οι οργανώσεις τους ζητούν:

Την κατάργηση της ΕΑΣ, ή, ως μεταβατικό μέτρο, την ουσιαστική τροποποίηση του τρόπου υπολογισμού της, την εφαρμογή αναλογικότερου και προοδευτικού μηχανισμού, την αποφυγή απότομων και δυσανάλογων επιβαρύνσεων και τον σαφή προσδιορισμό ενός χρονοδιαγράμματος για την οριστική αντιμετώπιση του ζητήματος.

Η δικαστική εξέλιξη στο Ελεγκτικό Συνέδριο αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το αντικείμενο της πρότυπης δίκης αφορά ακριβώς τον τρόπο υπολογισμού της ΕΑΣ και τη συμβατότητά του με συνταγματικές αρχές.

Η ΕΑΣ δεν μπορεί να παραμένει εκτός συζήτησης

Η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων θεσπίστηκε σε μια διαφορετική οικονομική εποχή και για συγκεκριμένους δημοσιονομικούς λόγους.

Σήμερα, ύστερα από 16 χρόνια, είναι εύλογο να επανεξεταστούν τόσο η σκοπιμότητα της συνέχισής της όσο και ο τρόπος με τον οποίο κατανέμεται η επιβάρυνση.

Η διασφάλιση του ΑΚΑΓΕ και η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος αποτελούν σημαντικούς στόχους. Δεν αναιρούν, όμως, την ανάγκη για έναν μηχανισμό που να λαμβάνει υπόψη την αρχή της αναλογικότητας και να αποφεύγει δυσανάλογες επιβαρύνσεις.

Η ΕΑΣ δεν μπορεί να αποτελεί μια μόνιμη επιβάρυνση χωρίς επανεξέταση.

Η άμεση επανεξέταση του θεσμικού πλαισίου, με κατεύθυνση έναν δικαιότερο και αναλογικότερο τρόπο υπολογισμού και με προοπτική την οριστική κατάργησή της, αποτελεί ένα από τα βασικά ζητήματα που τίθενται σήμερα από τις συνταξιουχικές οργανώσεις.

 

ΑΠΟΝΟΜΗ Ηθικών επαίνων και δώρων σε παιδιά εργαζομένων και συνταξιούχων του ΔΕΔΔΗΕ που αρίστευσαν στις σπουδές τους το σχολικό έτος 2025 - 2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΟΣ/ΔΕΗ της 17ης Σεπτεμβρίου 2026

 

Αρ. Πρωτ.: 3622                                                        Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2026

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

«Συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΟΣ/ΔΕΗ» 

Την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΟΣ/ΔΕΗ, κατά την οποία αναπτύχθηκε ουσιαστικός και εποικοδομητικός διάλογος μεταξύ των μελών του. Το Διοικητικό Συμβούλιο αξιολόγησε τον απολογισμό των παρεμβάσεων της Ομοσπονδίας από την προηγούμενη συνεδρίαση του Ιουνίου και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις ενέργειες που αφορούν την επίλυση κρίσιμων ζητημάτων για τους συναδέλφους, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους της ΔΕΗ. 

Οι εξαγγελίες της ΔΕΘ και τα προβλήματα των συνταξιούχων 

Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στην 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η ΠΟΣ/ΔΕΗ επισημαίνει ότι η ετήσια οικονομική ενίσχυση των 400 ευρώ, η οποία από τον Νοέμβριο του 2026 αυξάνεται από τα 300 στα 400 ευρώ και επεκτείνεται στο σύνολο των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, δεν αποτελεί αύξηση της κύριας σύνταξης, αλλά μια πρόσθετη οικονομική ενίσχυση.

Η Ομοσπονδία αναγνωρίζει ότι κάθε ενίσχυση προσφέρει μια οικονομική ανάσα, ωστόσο θεωρεί ότι το συγκεκριμένο μέτρο δεν απαντά στα μεγάλα και διαχρονικά προβλήματα των συνταξιούχων ούτε αποκαθιστά τις σωρευτικές απώλειες που έχουν υποστεί τα προηγούμενα χρόνια.

Δεν ξεχνάμε τις περικοπές 

Οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί:

·       μεγάλες απώλειες εισοδήματος κατά την προηγούμενη δεκαετία,

·       κατάργηση των Δώρων,

·       περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις,

·       σημαντικές κρατήσεις και επιβαρύνσεις,

·       την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ),

·       το καθεστώς της προσωπικής διαφοράς,

·       δραματική αύξηση του κόστους ζωής,

·       αυξημένες δαπάνες για υγεία και φάρμακα.

Και ενώ έχουν ήδη επωμιστεί το βάρος των περικοπών, καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής, με αποτέλεσμα τη συνεχή πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα και στην αγοραστική τους δύναμη.

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ τονίζει ότι απέναντι σε αυτές τις απώλειες απαιτούνται ουσιαστικές και μόνιμες λύσεις, όχι μόνο ετήσιες ενισχύσεις. 

Οι διεκδικήσεις της ΠΟΣ/ΔΕΗ 

Το Διοικητικό Συμβούλιο επανέλαβε τη σταθερή δέσμευσή του να συνεχίσει τον αγώνα και να διεκδικήσει:

·  ουσιαστικές αυξήσεις σε όλες τις συντάξεις, ώστε να καλύπτονται ο πληθωρισμός και οι απώλειες της αγοραστικής δύναμης,

·  άμεση και πλήρη αποκατάσταση των απωλειών των προηγούμενων ετών,

·    επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης,

·  οριστική κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και ενσωμάτωσή της στην κύρια σύνταξη,

·    κατάργηση της ΕΑΣ,

·   καταβολή των αναδρομικών του 11μήνου στο σύνολο των δικαιούχων, χωρίς αποκλεισμούς,

·   προστασία των συντάξεων χηρείας.

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ επισημαίνει ότι η πρόσφατη νομοθετική παρέμβαση για την κατάργηση της περικοπής των συντάξεων χηρείας μετά την τριετία αφορά μόνο τους δικαιούχους του Ν. 4387/2016 και δεν αποκαθιστά την αντίστοιχη αδικία για όσους έχασαν τον/την σύζυγο πριν από τις 13/5/2016. Για τον λόγο αυτό, η Ομοσπονδία ζητά την επέκταση της ρύθμισης και στη συγκεκριμένη κατηγορία δικαιούχων.

Επιπλέον διεκδικεί:

·  μείωση της συμμετοχής των συνταξιούχων στο κόστος των φαρμάκων και της υγειονομικής περίθαλψης,

·   ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στα βασικά αγαθά και στην ενέργεια. 

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ θα ζητήσει συνάντηση με την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ θα πραγματοποιηθούν συναντήσεις και με τα πολιτικά κόμματα, προκειμένου να τεθούν εκ νέου τα πάγια αιτήματα της Ομοσπονδίας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο χαιρέτισε τη συμμετοχή της ΠΟΣ/ΔΕΗ και των Συλλόγων-μελών της στην κινητοποίηση της ΔΕΘ στις 5 Σεπτεμβρίου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συνέχισης των συλλογικών και αγωνιστικών παρεμβάσεων.

Η λιγνιτική παραγωγή και η περιουσία της ΔΕΗ

Ουσιαστική συζήτηση έγινε και για την απαξίωση και εγκατάλειψη της λιγνιτικής παραγωγής, καθώς και για την παύση λειτουργίας σύγχρονων λιγνιτικών μονάδων, σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια αποτελούν κρίσιμα ζητήματα για τη χώρα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην αποξήλωση και απομάκρυνση εγκαταστάσεων και εξοπλισμού της ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία και στη Μεγαλόπολη.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί εύλογη ανησυχία και βαθύ προβληματισμό στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους και στις τοπικές κοινωνίες που επί δεκαετίες συνέβαλαν καθοριστικά στην ηλεκτροπαραγωγή και στην ανάπτυξη της χώρας.

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ υπενθυμίζει ότι η ιστορική πορεία και η περιουσιακή βάση της Επιχείρησης συνδέονται άρρηκτα με την εργασία, τις εισφορές και την προσφορά διαδοχικών γενεών εργαζομένων, στο πλαίσιο και του ιστορικού καθεστώτος «Ασφάλιση στον εργοδότη» (Ν. 4491/1966).

Η περιουσία αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα οικονομικό μέγεθος. Αντανακλά την πολυετή εργασία, τις εισφορές και τις θυσίες χιλιάδων ασφαλισμένων, οι οποίοι συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία και την ανάπτυξη της ΔΕΗ και, μέσα από αυτήν, στην ανάπτυξη της χώρας. 

Θέσεις και αιτήματα για τη λιγνιτική παραγωγή 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΣ/ΔΕΗ ζητά:

·  τη διατήρηση σε λειτουργική ετοιμότητα και, όπου απαιτείται για την ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια της χώρας, τη συνέχιση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων, με ιδιαίτερη αναφορά στην Πτολεμαΐδα 5 και σε μονάδες που μπορούν να συμβάλουν στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού,

· την άμεση αναστολή της περαιτέρω αποξήλωσης του εναπομείναντος εξοπλισμού στις εγκαταστάσεις και στα ορυχεία της ΔΕΗ, έως ότου υπάρξει ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την αξιοποίηση των υποδομών και της τεχνογνωσίας των περιοχών.

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ θεωρεί ότι η χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό αποξήλωση παραγωγικού εξοπλισμού δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φυσική ή αναπόφευκτη εξέλιξη.

Δεν πρόκειται μόνο για οικονομική ζημία.

Πρόκειται για:

·    απώλεια ιστορικής μνήμης,

·    απαξίωση του μόχθου χιλιάδων ανθρώπων,

·   απώλεια παραγωγικής δυνατότητας που δημιουργήθηκε μέσα από δεκαετίες εργασίας, επενδύσεων και τεχνογνωσίας.

Η μετάβαση των λιγνιτικών περιοχών δεν μπορεί να σημαίνει απλώς κλείσιμο μονάδων και απώλεια θέσεων εργασίας. Απαιτείται ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης, τη διασφάλιση της απασχόλησης και την ουσιαστική αξιοποίηση των υποδομών και της τεχνογνωσίας που δημιουργήθηκαν επί δεκαετίες. 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 

Η ΠΟΣ/ΔΕΗ θα συνεχίσει τις δράσεις και τις παρεμβάσεις της, διεκδικώντας:

·       την επίλυση των προβλημάτων των συνταξιούχων,

·       την προστασία των δικαιωμάτων τους,

·       τη διαφύλαξη της ιστορικής και παραγωγικής κληρονομιάς της ΔΕΗ.

Δεν παραιτούμαστε από τα δικαιώματά μας.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε.

Με ενότητα, συλλογικό αγώνα και διαρκή διεκδίκηση, υπερασπιζόμαστε την αξιοπρέπεια των εργαζομένων, τα δικαιώματα των συνταξιούχων και την ιστορική παρακαταθήκη της ΔΕΗ. 

Το Γραφείο Τύπου 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

Σύλλογοι ΠΟΣ/ΔΕΗ

Ιστοσελίδα ΠΟΣ/ΔΕΗ

ΑΓΣΣΕ

ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

ΜΜΕ

Εισήγηση του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης στη συνεδρίαση της 8-9-2026

Του Νίκου Πετρόπουλου - Πρόεδρος του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης

Εισήγηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης

στη συνεδρίαση της 8-9-2026

 Κύριε Δήμαρχε, Κυρίες και κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι,

 Ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης, καταθέτω σήμερα μια θέση σαφή, τεκμηριωμένη και απολύτως αναγκαία.

Μια θέση που δεν αφορά μόνο τον Σύνδεσμό μας, αλλά όλους τους φορείς της περιοχής και πρωτίστως τον Δήμο Μεγαλόπολης, ο οποίος οφείλει να πρωτοστατεί στη διαφύλαξη της ιστορικής και βιομηχανικής μας κληρονομιάς.

1. Η κατάσταση όπως εξελίσσεται σήμερα

Εδώ και μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη μια εκτεταμένη διαδικασία αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.

Μιλάμε για μηχανήματα, εγκαταστάσεις και υποδομές που υπηρέτησαν την περιοχή για πάνω από πέντε δεκαετίες.

Κι όμως, καταστρέφονται χωρίς:

πλήρη καταγραφή,

αξιολόγηση,

τεκμηρίωση,

ή οποιαδήποτε μέριμνα για τη βιομηχανική και ενεργειακή ιστορία της Μεγαλόπολης.

Έχουν ήδη αποξηλωθεί

κρίσιμα τμήματα της 3ης Μονάδας,

χιλιάδες μέτρα ταινιοδρόμων στο ΛΚΜ,

κτίρια,

απολήπτες,

αποθέτες,

αναδιπλωτές,

καλωδιοχήματα,

ταινιοχήματα.

Ακόμη και ο ιστορικός απολήπτης SR 240, κατασκευής 1957, καταστράφηκε χωρίς καμία τεκμηρίωση.

Οι πέντε λειτουργικοί εκσκαφείς έχουν σημανθεί για κοπή, με τις καλωδιώσεις τους ήδη κομμένες.

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ δεν υπάρχει πλήρης ενημέρωση για τις δύο συμβάσεις αποξήλωσης:

δεν γνωρίζουμε το οικονομικό αντικείμενο,

τον εξοπλισμό που περιλαμβάνουν,

ούτε τον τρόπο αξιοποίησης του υλικού που αποξηλώνεται.

2. Η βιομηχανική κληρονομιά δεν είναι παλιοσίδερα

Η Μεγαλόπολη δεν μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχη την καταστροφή των τεκμηρίων της ιστορίας της.

Η βιομηχανική κληρονομιά είναι η ιστορία μας, η τεχνογνωσία μας, η ταυτότητά μας.

Αν χαθεί, δεν ξαναφτιάχνεται.

Και εδώ πρέπει να τονιστεί με απόλυτη σαφήνεια:

         -  Το θέμα δεν είναι υπόθεση ενός φορέα.

         -   Είναι υπόθεση όλων μας.

         -   Είναι υπόθεση του Δήμου,

         -   των κοινωνικών φορέων,

         -   των εργαζομένων,

         -   των πολιτών.

Ο Δήμος Μεγαλόπολης οφείλει να αναλάβει τον θεσμικό ρόλο που του αναλογεί και να ηγηθεί της προσπάθειας προστασίας όσων απέμειναν.

3. Τι πρέπει να γίνει; Τι ζητάμε

1. Την άμεση αναστολή αποξήλωσης του εναπομείναντος εξοπλισμού των Ορυχείων και των ΑΗΣ Μεγαλόπολης, μέχρι να εξεταστεί και να αξιολογηθεί η ιστορική και βιομηχανική αξία των εγκαταστάσεων.

2. Την άμεση έναρξη διαδικασίας καταγραφής, τεκμηρίωσης και χαρακτηρισμού των σημαντικών τμημάτων του εξοπλισμού των ΑΗΣ και των Ορυχείων Μεγαλόπολης, σε συνεργασία της ΔΕΗ με τις αρμόδιες υπηρεσίες της.

Στόχος πρέπει να είναι η εξέταση του θεσμικού πλαισίου για την προστασία και ανάδειξη της βιομηχανικής κληρονομιάς της περιοχής.

3. Δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς

Την έναρξη διαδικασίας σχεδιασμού για τη δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς στη Μεγαλόπολη, στα πρότυπα αντίστοιχης παρέμβασης που υλοποιείται στο Βόρειο Ενεργειακό Σύστημα.

Ένα τέτοιο Μουσείο μπορεί να αποτελέσει σημαντικό στοιχείο της μεταλιγνιτικής ανάπτυξης της περιοχής, συνδέοντας την ιστορική μνήμη με την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τον βιομηχανικό τουρισμό.

4. Την άμεση ενεργοποίηση της ΔΕΗ Α.Ε. για την κατασκευή του έργου αντλισιοταμίευσης στη Μεγαλόπολη με τη δημιουργία θέσεων εργασίας αξιοποιώντας την επαναπρόσληψη του έμπειρου προσωπικού που υπηρέτησε ως έκτακτο προσωπικό καθώς & των εργαζόμενων στις εργολαβικές εταιρείες καθώς & την επιστροφή των μόνιμων εργαζόμενων στη ΔΕΗ Μεγαλόπολης οι οποίοι μετακινήθηκαν σε Υπηρεσιακές μονάδες εκτός Μεγαλόπολης

4. Η Μεγαλόπολη έχει προσφέρει - τώρα δικαιούται να προστατεύσει την ιστορία της

Η περιοχή μας στήριξε ενεργειακά τη χώρα για δεκαετίες.

Τώρα δικαιούται

να διασώσει την ιστορία της,

να τιμήσει τους ανθρώπους της,

να διαφυλάξει τα τεκμήρια της βιομηχανικής της πορείας.

Κυρίες και κύριοι,

Σας καλούμε να λάβετε θέση.

Να προστατεύσετε ό,τι απέμεινε από τη βιομηχανική μας κληρονομιά.

Να σταθείτε στο ύψος  της  ιστορίας της  Μεγαλόπολης.

Γιατί αυτό το θέμα δεν είναι απλώς τεχνικό.

Είναι ταυτότητα,

είναι μνήμη,

είναι ευθύνη.

Και η ευθύνη αυτή είναι κοινή.

Σας ευχαριστώ.

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - Προς: Το Διευθυντή ΔΕΑΜΠ/Κλάδου Επίβλεψης Έργων Απόσυρσης Βορρά κ. Αλέξανδρο Ζάρκα - ΓΙΑ την ΑΠΟΞΗΛΩΣΗ και ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ στα ΟΡΥΧΕΙΑ της ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ

Του Σαράντου Αλεξανδρή - Αναπληρωτή Γραμματέα του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγ/λης - Μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΣ/ΔΕΗ

Μεγαλόπολη 2-9-2026

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 Προς: Το Διευθυντή ΔΕΑΜΠ/Κλάδου Επίβλεψης Έργων Απόσυρσης Βορρά

κ. Αλέξανδρο Ζάρκα 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΞΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ

ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΗΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ

Κύριε Διευθυντά, 

Όπως καλά γνωρίζετε, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου μας, ήδη από τα μέσα Ιουνίου, μέσω τηλεφωνικών επικοινωνιών, ζήτησε συνάντηση και συζήτηση μαζί σας, προκειμένου να ενημερωθεί για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη Μεγαλόπολη και ιδιαίτερα τις εξελίξεις σχετικά με τις εργασίες απόσυρσης και κατεδάφισης εγκαταστάσεων της ΔΕΗ.

Ωστόσο, παρά το εύλογο και επανειλημμένο αίτημά μας, η συνάντηση δεν κατέστη δυνατό να πραγματοποιηθεί.

Στη συνέχεια, ο Σύνδεσμός μας, με την υπ’ αριθ. 632/6-7-2026 επιστολή, ζήτησε εκ νέου συνάντηση και συζήτηση μαζί σας. Και αυτή, όμως, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι σήμερα.

Θα πρέπει, επίσης, να επισημάνουμε ένα γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Μετά την από 28-8-2026 επιστολή μου, με την οποία ζήτησα την παροχή στοιχείων και συγκεκριμένων πληροφοριών σχετικά με την κατεδάφιση της Γέφυρας Κ17, την ίδια ημέρα μας γνωστοποιήσατε ότι, στο πλαίσιο του ήδη προγραμματισμένου ταξιδιού σας στη Μεγαλόπολη, θα πραγματοποιούσατε συνάντηση με αντιπροσωπεία του Συνδέσμου μας τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026.

Μάλιστα, μας ζητήθηκε να γνωστοποιήσουμε τον αριθμό των εκπροσώπων μας που θα συμμετείχαν στη συνάντηση, γεγονός το οποίο ο Σύνδεσμός μας έπραξε άμεσα.

Επομένως, δημιουργείται εύλογα η απορία:

Για ποιο λόγο, ενώ η συνάντηση είχε προγραμματιστεί και επιβεβαιωθεί, στις 2-9-2026 ενημερωθήκαμε ότι πρέπει να αναβληθεί;

Και, κυρίως:

Για ποιο λόγο δεν μας γνωστοποιήθηκε η αιτία της αναβολής; 

Η χρονική συγκυρία της αναβολής, αμέσως μετά το αίτημά για παροχή συγκεκριμένων στοιχείων σχετικά με την κατεδάφιση της Γέφυρας Κ17, εύλογα δημιουργεί ερωτήματα και προβληματισμό.

Δεν είναι δυνατόν ένας φορέας εκπροσώπησης των συνταξιούχων της ΔΕΗ, ο οποίος επί σειρά ετών έχει άμεσο και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα ζητήματα της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, να ζητά επί μήνες μια συνάντηση και αυτή να αναβάλλεται χωρίς καμία συγκεκριμένη αιτιολόγηση.

Τελικά, ποιος είναι ο λόγος της αναβολής;

Ποιο είναι το πραγματικό κώλυμα;

Ή μήπως τα στοιχεία που ζητήσαμε για την κατεδάφιση της Γέφυρας Κ17 και η σχετική ερώτηση που έχει κατατεθεί στη Βουλή αποτελούν το πρόσχημα για την αναβολή μιας συνάντησης που ο Σύνδεσμος μας ζητά επί μήνες;

Εάν αυτό συμβαίνει, τότε η συγκεκριμένη στάση όχι μόνο δεν λύνει τα ζητήματα, αλλά δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα και εκθέτει περισσότερο όσους επιλέγουν να αποφεύγουν έναν ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο.

Ο Σύνδεσμός μας δεν ζητά τίποτε περισσότερο από αυτό που δικαιούται: ενημέρωση, διαφάνεια και έναν ουσιαστικό διάλογο για τα ζητήματα που αφορούν τη ΔΕΗ, τη Μεγαλόπολη και την τοπική κοινωνία. 

Αναμένουμε, επομένως, να μας γνωστοποιήσετε άμεσα και συγκεκριμένα τους λόγους για τους οποίους ζητήθηκε η αναβολή της συνάντησης της 7ης Σεπτεμβρίου, καθώς και να οριστεί νέα ημερομηνία συνάντησης, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. 

Κύριε Διευθυντά, 

Όμως παρά την ακύρωση για μια ακόμη φορά συνάντησης - συζήτησης μαζί σας είμαι υποχρεωμένος επειδή η καταστροφή του εξοπλισμού συνεχίζεται να σας εκθέσω τα ζητήματα που θα απασχολούσαν τη συνάντηση μαζί σας. 

Εδώ και αρκετούς μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη μια εκτεταμένη διαδικασία αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού και εγκαταστάσεων στο ορυχείο της περιοχής.

Μιλάμε για μηχανήματα, εγκαταστάσεις και υποδομές που δεν είναι απλώς παλιοσίδερα.

Είναι κομμάτι της ιστορίας της ΔΕΗ. Είναι κομμάτι της ιστορίας της Μεγαλόπολης.

Είναι κομμάτι της ιστορίας της ενεργειακής ανάπτυξης της χώρας.

Και ακριβώς γι’ αυτό θεωρούμε ότι η διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη χρειάζεται άμεσα επανεξέταση.

Δεν αμφισβητoύμε την ανάγκη αποκατάστασης των ορυχείων.

Ζητάμε όμως κάτι αυτονόητο: πριν καταστραφεί οτιδήποτε, να καταγραφεί, να αξιολογηθεί και να αποφασιστεί τι πρέπει να διασωθεί.

Και αυτό, κατά την άποψή μας, δεν έχει γίνει στον βαθμό που απαιτεί η ιστορική σημασία της περιοχής.

ΤΙ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΑΘΕΙ

Στην 3η Μονάδα του ΑΗΣ Μεγαλόπολης έχει ήδη καταργηθεί πλήρως η αυλή απόθεσης λιγνίτη και έχουν αποξηλωθεί απολήπτης, αποθέτης, ταινιόδρομοι και άλλος εξοπλισμός.

Η Μονάδα έχει πλέον απενταχθεί από το μητρώο των μονάδων της ΔΕΗ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε εξοπλισμός της έπρεπε να οδηγηθεί στην καταστροφή.

Θα μπορούσε να είχε εξεταστεί ποια τμήματα αποτελούν ιστορικά και τεχνικά τεκμήρια.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του SR 240.

Ένας εξοπλισμός κατασκευής του 1957, που είχε χρησιμοποιηθεί στη ΛΙΠΤΟΛ, μεταφέρθηκε από την Πτολεμαΐδα, στη Μεγαλόπολη το 1989 και χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμαστική λειτουργία της 4ης Μονάδας το 1990.

Αυτό το μηχάνημα είχε ιστορία.

Κι όμως, καταστράφηκε.

Το ερώτημα είναι απλό: ποιος αποφάσισε ότι ένα τέτοιο μηχάνημα δεν είχε καμία ιστορική αξία;

Και κυρίως:

Ποιος έκανε την αξιολόγηση πριν καταστραφεί;

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΛΚΜ

Στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης η διαδικασία είναι ακόμη χειρότερη.

Έχουν ήδη καταστραφεί απολήπτες, αποθέτες, αναδιπλωτές, καλωδιοχήματα, ταινιοχήματα, χιλιάδες μέτρα ταινιοδρόμων, κτίρια και άλλες εγκαταστάσεις.

Και το σημαντικότερο:

‘Έχει σημανθεί για αποξήλωση και καταστροφή και ο υπόλοιπος εξοπλισμός.

Μεταξύ αυτού και οι εκσκαφείς.

Από τους επτά εκσκαφείς που υπάρχουν, οι πέντε θεωρούνται λειτουργικοί. 

Μας είναι γνωστό ότι έχουν κοπεί οι καλωδιώσεις ηλεκτροδότησης και ότι εξετάζεται η καταστροφή τους με ειδικό ρομποτικό μηχάνημα κοπής.

Εδώ πρέπει να σταθούμε ιδιαίτερα.

Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για πέντε λειτουργικούς εκσκαφείς και ταυτόχρονα να σχεδιάζεται η καταστροφή τους χωρίς να έχει προηγηθεί δημόσια συζήτηση για την ιστορική και βιομηχανική τους αξία.

Δεν ζητάμε να λειτουργήσουν αύριο.

Ζητάμε να μην καταστραφούν σήμερα.

ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΟΠΗΓΗΣ

Υπάρχει και ένα γεγονός που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε σε όλη τη χώρα η ανατίναξη των τριών εκσκαφέων στη Μαυροπηγή, υπήρξε, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε, εντολή σας από 23-6-2026 για διακοπή των καθαιρέσεων εκσκαφέων και αποθετών από την ίδια εταιρεία στον συγκεκριμένο χώρο.

Γιατί στη Μεγαλόπολη δεν υπήρξε αντίστοιχη αντιμετώπιση;

Γιατί να συνεχίζεται εδώ η διαδικασία χωρίς να έχει προηγηθεί η ίδια αξιολόγηση;

Θέλουμε μια καθαρή απάντηση.

ΤΙ ΘΑ ΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ

Στη συνάντηση που δεν έγινε θα εκφράζαμε την ανησυχία μας.

Να πάρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις στα ερωτήματά μας.

Πρώτον:

Πότε ξεκίνησε η διαδικασία αποξήλωσης;

Ποιος εξοπλισμός έχει ήδη αποξηλωθεί;

Ποια κτίρια έχουν κατεδαφιστεί;

Ποιος εξοπλισμός έχει παραδοθεί και πού βρίσκεται σήμερα;

Δεύτερον:

Ποιες είναι οι δύο ενεργές συμβάσεις;

Ποιο είναι το αντικείμενο της καθεμιάς;

Ποιο είναι το οικονομικό τους ύψος;

Ποιος είναι ο ανάδοχος;

Πώς γίνεται η συλλογή, η μεταφορά και η αξιοποίηση του αποξηλωμένου υλικού;

Και ποιο είναι το οικονομικό όφελος για τη ΔΕΗ;

Τρίτον:

Ποιος εξοπλισμός έχει ήδη χαρακτηριστεί για περαιτέρω αποξήλωση;

Θέλουμε πλήρη κατάλογο.

Όχι γενική ενημέρωση.

Αναλυτικό και έγγραφο κατάλογο.

Τέταρτον:

Θέλουμε να γνωρίζουμε τι πρόκειται να αποξηλωθεί από εδώ και πέρα και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα.

Γιατί για εμάς αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο.

Ό,τι έχει ήδη καταστραφεί δεν μπορεί να επιστρέψει.

Αυτό όμως που δεν έχει ακόμη καταστραφεί μπορεί να σωθεί.

Η 4η ΜΟΝΑΔΑ - ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Στην 4η Μονάδα της Μεγαλόπολης παραμένει ακόμη η αυλή λιγνίτη, ο αποθέτης, ο απολήπτης και το ταινιοδρομικό σύστημα.

Παραμένει επίσης η αυλή λιγνίτη στη Μαραθούσα.

Ο λόγος προφανώς είναι ότι η 4η Μονάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στο μητρώο των μονάδων της ΔΕΗ.

Αυτό μας οδηγεί σε ένα πολύ απλό συμπέρασμα:

Όσο υπάρχει έστω και τυπικά αυτή η δυνατότητα, δεν πρέπει να καταστραφεί ο εξοπλισμός που μπορεί να είναι απαραίτητος ή χρήσιμος. 

Ακόμη και αν κάποια στιγμή αποφασιστεί οριστικά η αποξήλωση, θα πρέπει προηγουμένως να έχει γίνει πλήρης αξιολόγηση.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ 

Κύριε Διευθυντά, 

Η θέση μας είναι ξεκάθαρη.

Ζητάμε άμεση αναστολή κάθε περαιτέρω αποξήλωσης και καταστροφής του εναπομείναντος εξοπλισμού.

Μέχρι να γίνει καταγραφή και αξιολόγηση.

Να δημιουργηθεί ένας κατάλογος του εξοπλισμού που έχει ιστορική, τεχνική ή βιομηχανική αξία.

Να ξεχωρίσει τι μπορεί να διασωθεί.

Να ξεχωρίσει τι μπορεί να παραχωρηθεί.

Να ξεχωρίσει τι πρέπει να παραμείνει στον χώρο.

Και να εξεταστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας ποιο μέρος μπορεί να χαρακτηριστεί και να προστατευθεί θεσμικά.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πρότασής μας.

Η Μεγαλόπολη δεν μπορεί να περάσει στη μεταλιγνιτική εποχή έχοντας σβήσει όλα τα ίχνη της βιομηχανικής της ιστορίας.

Προτείνουμε:

Πρώτον, να παραχωρηθεί στον Δήμο Μεγαλόπολης το κτίριο της Καντίνας στον Οικισμό της ΔΕΗ, με την απαραίτητη επέκταση του χρόνου παραχώρησης, ώστε μετά την ανακατασκευή του να δημιουργηθεί Μουσείο Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς.

Ένα μουσείο με εργαλεία, φωτογραφίες, αρχεία, σχέδια, μηχανήματα, εξαρτήματα και τεκμήρια της ιστορίας των ορυχείων και των ΑΗΣ.

Δεύτερον, να ξεκινήσει η διαδικασία σχεδιασμού για τη δημιουργία Βιομηχανικού Πάρκου στη Μεγαλόπολη.

Ένας χώρος που θα συνδέει το παρελθόν με το μέλλον.

Την ιστορία με την εκπαίδευση.

Τη βιομηχανική κληρονομιά με τον πολιτισμό.

Και τον πολιτισμό με την ανάπτυξη και τον βιομηχανικό τουρισμό.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Θέλουμε να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι.

Δεν είμαστε απέναντι στην αποκατάσταση των ορυχείων.

Είμαστε όμως απέναντι στην αντίληψη ότι για να προχωρήσει η νέα εποχή πρέπει να εξαφανιστούν όλα τα ίχνη της προηγούμενης.

Η ανάπτυξη δεν απαιτεί τη διαγραφή της ιστορίας.

Μια περιοχή μπορεί να αποκαθιστά τα εδάφη της και ταυτόχρονα να διατηρεί τα σημαντικότερα βιομηχανικά της μνημεία.

Μπορεί να προχωρά μπροστά χωρίς να ξεχνά από πού ξεκίνησε.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η ΔΕΗ και τα ορυχεία της Μεγαλόπολης δεν ήταν απλώς ένας χώρος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Γύρω από αυτά δημιουργήθηκε μια ολόκληρη κοινωνία.

Χιλιάδες εργαζόμενοι εργάστηκαν για δεκαετίες στα ορυχεία και στους σταθμούς.

Ολόκληρες γενιές έζησαν, εργάστηκαν και δημιούργησαν εδώ.

Η Μεγαλόπολη στήριξε για δεκαετίες την ενεργειακή επάρκεια της χώρας.

Και σήμερα, όταν κλείνει αυτός ο ιστορικός κύκλος, έχουμε υποχρέωση να διασώσουμε τουλάχιστον τα σημαντικότερα ίχνη του. 

Δεν μπορεί το τέλος της λιγνιτικής δραστηριότητας να σημαίνει και το τέλος της ιστορικής μνήμης. 

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΣΑΦΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Κύριε Διευθυντά, 

Από τη συνάντηση που ζητάμε δεν θέλουμε απλώς ενημέρωση.

Θέλουμε να υπάρξει συγκεκριμένη δέσμευση.

Ζητάμε:

1. Άμεση αναστολή των περαιτέρω αποξηλώσεων.

2. Πλήρη και έγγραφη ενημέρωση για τις συμβάσεις και τον εξοπλισμό που έχει ήδη αποξηλωθεί.

3. Αναλυτικό κατάλογο του εξοπλισμού που έχει σημανθεί για αποξήλωση.

4. Εξαίρεση από την καταστροφή κάθε εξοπλισμού που παρουσιάζει ιστορική, τεχνική ή βιομηχανική αξία.

5. Ειδική προστασία των εναπομεινάντων εκσκαφέων και ιδιαίτερα των πέντε λειτουργικών εκσκαφέων.

6. Άμεση έναρξη διαδικασίας καταγραφής και χαρακτηρισμού της βιομηχανικής κληρονομιάς της Μεγαλόπολης.

7. Συνεργασία της ΔΕΗ με τον Δήμο Μεγαλόπολης και τους τοπικούς φορείς για τη δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς.

8. Έναρξη σχεδιασμού για τη δημιουργία Βιομηχανικού Πάρκου στη Μεγαλόπολη. 

Και θέλουμε όλα αυτά να μην μείνουν σε επίπεδο συζήτησης.

Να αποτελέσουν την αρχή μιας συγκεκριμένης διαδικασίας.

Γιατί η στιγμή είναι κρίσιμη.

Ό,τι καταστραφεί αύριο, δεν θα μπορεί να διασωθεί μεθαύριο.

Γι’ αυτό λέμε:

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΒΗΣΤΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ.

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΟΣΙΔΕΡΑ.

ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ, Η ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ.

Τέλος σας καλώ για μια ακόμη φορά να βρεθείτε στη Μεγαλόπολη και να συζητηθούν τα παραπάνω ζητήματα ενδελεχώς.  

Υ.Γ.: Τα στοιχεία που έχω ζητήσει σχετικά με την κατεδάφιση της Γέφυρας Κ-17, καθώς και με τη σχετική ερώτηση που έχει κατατεθεί στη Βουλή, δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για την αναβολή της συνάντησης. Άλλωστε, τα συγκεκριμένα ζητήματα δεν αναφέρονται στην παρούσα επιστολή και, ως εκ τούτου, η επίκλησή τους ως λόγου αναβολής σας εκθέτει ακόμη περισσότερο.