Απάντηση στον συνάδελφο Αναστάσιο Δημάκη σε ερωτήματά του για την κριτική μου στους νόμους Κατρούγκαλου και Βρούτση σε ανάρτηση μου στο Facebook

Του Σαράντου Αλεξανδρή - Αναπληρωτή Γραμματέα του Συνδέσμου Συνταξιούχων

ΔΕΗ Μεγ/λης - Μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΣ/ΔΕΗ

 Απάντηση στον συνάδελφο Αναστάσιο Δημάκη 

Ένας σεβαστός συνάδελφος, ο Αναστάσιος Δημάκης με μεγάλη συνδικαλιστική διαδρομή, σήμερα Πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων Πτολεμαΐδας για την κριτική μου στους νόμους Κατρούγκαλου και Βρούτση με άρθρα μου μέσω του FB μου απηύθυνε τα παρακάτω ερωτήματα: «Κάθε φορά θα σου κάνω και από ένα ερώτημα αφού έτσι θες. Την απάντηση όχι σε μένα αλλά στους συνταξιούχους του σωματείου σου. Θέλω να πεις στους συνταξιούχους του σωματείου σου που βγήκανε με τον νόμο Κατρούγκαλου μέχρι ποιο ποσό σύνταξης θα περνάνε εάν δεν ήταν ο νόμος Κατρούγκαλου. ΕΠΙΣΗΣ θέλω να τους πεις εάν εκπροσωπείς συνταξιούχους ΔΕΗ που πληρώνανε εισφορές 33 και 40,5% ή συνταξιούχους του ΙΚΑ που πλήρωναν 20% ή των ελευθέρων επαγγελματιών που πολλές φορές δεν «έχουν» και δεν πληρώνουν καν. ΕΠΙΣΗΣ θέλω να πεις στους παλιούς συνταξιούχους εάν ήταν σωστό ένας που δούλεψε 40 χρόνια με έναν που δούλεψε με 20 χρόνια μετά τις περικοπές κατάντησαν να παίρνουν την ίδια σύνταξη πληρώνοντας ο ένας διπλάσιες εισφορές από τους άλλους».

Η απάντηση μου έχει ως ακολούθως:

1.    Όπως φαίνεται από τον τόνο των ερωτημάτων προκύπτει ότι είναι αρκετά - για μην πω φανατικά - υποστηρικτής των μνημονιακών νόμων Κατρούγκαλου και Βρούτση που έχουν ενσωματώσει τις μνημονιακές ρυθμίσεις των νόμων της περιόδου 2010-2012 για κοινωνικό-ασφαλιστικό σύστημα.

Ας απαντήσει και αυτός στους παλαιούς συνταξιούχους της ΔΕΗ που και αυτός ανήκει. Ας απαντήσει στους εργαζόμενους της ΔΕΗ που θα συνταξιοδοτηθούν μετά από αρκετά χρόνια για το ύψος των κύριων συντάξεων.

Ας απαντήσει στους εργαζόμενους της ΔΕΗ που είναι πρωτοασφαλισμένοι μετά την 1-1-1993 και μάλιστα όσοι υπάγοντα στα ΥΒΑΕ αρκετοί από αυτούς είναι ήδη συνταξιούχοι ενώ αρκετοί άλλοι θα συνταξιοδοτηθούν μετά από λίγα χρόνια.

Όλοι αυτοί παραπάνω είναι σχεδόν απόλυτα χαμένοι από τις ρυθμίσεις των δυο (2) μνημονιακών νόμων.

Ας πει και στους νέους συνταξιούχους της ΔΕΗ μετά τις 12-5-2016 τι ποσό έχασαν από τον νέο τρόπο υπολογισμού στην επικουρική και το εφάπαξ και πόσο θα χάσουν οι επόμενοι συνταξιούχοι μετά από λίγα χρόνια.

Επίσης να πει και στους υπόλοιπους συνταξιούχους εκτός ΔΕΗ αν δεν λειτουργεί με στενά «συντεχνιακή» λογική τι σύνταξη πήραν ή θα πάρουν στο μέλλον.

Ας πει και στα νέα τα παιδιά και τα εγγόνια μας για το μέλλον των συντάξεων τους.

2.    Όσο με αφορά για το τι θα πω τους νέους συνταξιούχους της ΔΕΗ μετά τις 12-5-206 (στους οποίους ανήκω και εγώ από τα μέσα του 2019 με 28 χρόνια ΔΕΗ και εκτός) απαντώ με πλήρη γνώση ότι όσοι συνταξιοδοτήθηκαν μέχρι σήμερα πήραν αρκετά μεγαλύτερες κύριες συντάξεις λόγω των επί πλέον εισφορών σε κρατήσεις που είχαν από το 1993 έως το 2019 (33% συμμετοχή εργαζόμενου-εργοδότη).

Για να είμαι όμως ακριβής θα τους πω πάλι με πλήρη γνώση όσοι συνταξιοδοτούνται σε χρόνο όσο αργότερα από το 2019 θα βαίνουν μειωμένες οι συντάξεις αφού δεν θα υπολογίζεται μέρος του χρόνου των επι πλέον εισφορών.

Σε επόμενους εξοδούχους και από κάποια στιγμή και μετά που δεν θα υπολογίζονται καθόλου επι πλέον εισφορές ο «παρονομαστής» θα είναι κοινός με ότι ισχύει και για τους υπόλοιπους συνταξιούχους.

3.   Στους παλαιούς συνταξιούχους πριν τις 12-5-2016 που αποτελούν την τεράστια πλειοψηφία των μέχρι σήμερα συνταξιούχων της ΔΕΗ (περίπου πάνω από 38000) που με το παλαιό σύστημα είχαν υψηλές και ικανοποιητικές συντάξεις και με είκοσι επτά (27) μειώσεις των συντάξεων τους και της περικοπής των δώρων των νόμων του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου (2010-2014) τους οδήγησαν σε περικοπές από 35% έως και 50%.

Και επειδή ξέρουν πολύ καλά οι συνταξιούχοι - όπως και εγώ - ποιοι έκαναν τις περισσότερες και βάρβαρες περικοπές (κυβερνήσεις 2010-2014) και ποιοι στην συνέχεια τις λιγότερες και μικρότερες (κυβέρνηση από το 2015) θα τους απαντήσω με ειλικρίνεια και τεκμηριωμένα τα κάτωθι: 

Ποιοι μετά το καλοκαίρι του 2015 με τον Ν. 4387/2016 (Κατρούγκαλου 12-5-2016) νομιμοποίησαν αυτές τις βάρβαρες περικοπές με το άρθρο 14, παρ. 2α  του νόμου αυτού ορίζοντας ότι μέχρι τις 31-12-2018, οι συντάξεις συνεχίζουν να καταβάλλονται στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί κατά την 31.12.2014 σύμφωνα με τις τότε ισχύουσες διατάξεις.

Ποιοι νομιμοποιήσαν τις παραπάνω περικοπές όταν εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι αντέδρασαν δυναμικά την περίοδο 2010-2013 με ηρωικούς αγώνες, «έφαγαν» αρκετά κιλά δακρυγόνων και έδωσαν περήφανα το πραγματικό αντίτιμο τους σε αυτούς που σφαγιάσανε τις συντάξεις τους στις εκλογές του Γενάρη του 2015.

Ποιοι δεν εφάρμοσαν τις θετικές αποφάσεις του ΣτΕ του Ιουνίου του 2015 και αντί για πάνω από 30 και περισσότερους μήνες διεκδίκησης κατέληξαν στο 11μηνο (11-6-2015 αποφάσεις ΣτΕ-12-5-2016 ψήφιση Ν. 4387/2016). Και στην συνέχεια με τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη (παραίτηση Σακελλαρίου, αργότερα Σακελλαροπούλου, Βρούτσης) διεκδικούν για τις περικοπές επικουρικής και των δώρων μόνο λίγοι με τις αρνητικές αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης.

Ποιοι δεν εφάρμοσαν το άρθρο 14, παρ. 3α του Ν. 4387/2016 που προέβλεπε αύξηση στις συντάξεις από την 1-1-2017.

Ποιοι δεν προχώρησαν στην έκδοση της Υ.Α μέχρι το τέλος του 2016 για την αύξηση των συντάξεων από την 1-1-2017 και ετεροχρονισμένα - τον Μάρτιο του 2017 - με τον 4472/2017, άρθρο 1, παρ. 4α επέβαλλαν το πάγωμα των συντάξεων μέχρι τις 31-12-2022. Το ίδιο έκανε και ο άλλος νόμος της επόμενης κυβέρνησης 4670/2020 (Βρούτση) - δίδυμο αδελφάκι με τον νόμο Κατρούγκαλου - που προέβλεψε αύξηση των συντάξεων από 1-1-2023. Νομιμοποίησε και αυτός - για να είμαστε ακριβείς και μην δαινομοποιούμε καταστάσεις μονομερώς - το πάγωμα των συντάξεων τουλάχιστον για έναν (1) χρόνο, αφού αυτός ψηφίστηκε και ίσχυε από 1-3-2020.

Ποιοι νομοθέτησαν την πρωτοφανή διάταξη του επανυπολογισμού των συντάξεων και του τρόπου που εκτελέστηκε (χωρίς νέο υπολογισμό συντάξιμων αποδοχών, χωρίς τον συνυπολογισμό των δώρων, χωρίς νέα διοικητική πράξη) για περισσότερους από ένα (1) εκατ. συνταξιούχους.

4.   Οι μειώσεις λόγω των περικοπών των συντάξεων επηρέασαν πολύ περισσότερο τις υψηλές συντάξεις λόγω των ποσοστών, των περισσότερων παρεμβάσεων και πολύ λιγότερο τις πιο χαμηλές. Δεν είναι ακριβές ένας που δούλεψε 20 χρόνια μετά τις περικοπές κατάντησαν να παίρνουν την ίδια σύνταξη πληρώνοντας ο ένας διπλάσιες εισφορές από τους άλλους με 40 χρόνια και αυτό γιατί με τα 20 χρόνια έπαιρνε πολύ χαμηλή σύνταξη. Για κάποιους που είχαν πριν τις περικοπές υψηλότερες συντάξεις με εισφορές ΙΚΑ και 35-40 χρόνια εργασίας και σε σύγκριση με συνταξιούχους ΔΕΚΟ σε κάποιες τέτοιες περιπτώσεις μπορεί μετά τις περικοπές να έπαιρναν ίδιες συντάξεις ή μίκρυνε πολύ η διαφορά.

Με αφορμή το παραπάνω ερώτημα πρέπει να σημειώσουμε την κατάργηση των κατώτερων ορίων στις επικουρικές, την μείωση των κατώτερων ορίων στις κύριες συνάξεις και φυσικά και την κατάργηση του ΕΚΑΣ στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Γιατί σήμερα μπορεί να εκπροσωπούμε σε συλλογικούς φορείς τους συνταξιούχους της ΔΕΗ, αλλά με την συνδικαλιστική και κινηματική μας δράση τα προηγούμενα χρόνια για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης δεν σταθήκαμε στενά για την «πάρτη» μας κινηθήκαμε και εξακολουθούμε να κινούμαστε σε ένα πλαίσιο ευρύτερης αλληλεγγύης.

Συμπερασματικά: Θεωρώ τους νόμους Κατρούγκαλου και Βρούτση όχι απλώς κακούς, αλλά κάκιστους, γιατί ενσωμάτωσαν όλες τις αντιασφαλιστικές και αντισυνταξιοδοτικές διατάξεις 4-5 νόμων της περιόδου 2010-2012 με βασική στόχευση για δημοσιονομικούς λόγους εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και των υπερπλεονασμάτων μετατοπίζοντας ταυτόχρονα το ΣΚΑ από διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης σε ένα εξατομικευμένο σύστημα (κεφαλαιοποιητικό).

Ούτε που θα το φαντάζονταν ο Σπράος, ο Τήνιος, ο Γιαννίτσης, ο Νεκτάριος, ο Πισαριδης τελευταία, οι του ΣΕΒ με το ΙΟΒΕ και λοιποί θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού. Και έχουμε και συνέχεια με αντιασφαλιστικες διατάξεις στους νόμους Χατζηδάκη, Κεραμέως. 

Και μετά από όλα τα παραπάνω έχουμε ένα νέο διαφορετικό μοντέλο του Ασφαλιστικού Συστήματος στην χώρα μας που διευκολύνει στο επόμενο βήμα να βαθύνει ακόμη περισσότερο η ιδιωτικοποίηση του. Η κατάργηση τους πρέπει να παγιωθεί ως αίτημα.

Μέχρι την κατάργηση τους πρέπει να διεκδικηθούν επιμέρους ζητήματα (π.χ. αλλαγή της βάσης υπολογισμού στην ανταποδοτική σύνταξη, βελτίωση συντελεστών αναπλήρωσης, σταδιακή μείωση της ΕΑΣ, κατάργηση του νέου τρόπου υπολογισμού σε εφάπαξ και επικουρική, κλπ) που θα μετριάσουν τις αρνητικές συνέπειές.

Ακόμη και αυτά στο βάθος του «τούνελ» προσκρούουν στην συγκράτηση και μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης.

Γιατί π.χ. δεν βελτιώθηκαν οι συντελεστές αναπροσαρμογής κάτω από τα τριάντα χρόνια που θα έδιναν λιγάκι υψηλότερες συντάξεις κάτι που επισήμανε με την απόφαση του το ΣτΕ ; Ποια η προοπτική της επικουρικής με τους νόμους αυτούς και την συνέχεια με το νόμο του Χατζηδάκη που μας οδηγεί ;

Το ίδιο με το εφάπαξ με τον νέο τρόπο υπολογισμού που μετά από ένα χρονικό διάστημα θα υπάρχουν τεράστιες μειώσεις.

Ολοκληρωμένα με την συνδικαλιστική μας πρόταση διεκδικούμε:

·  Αποκατάσταση και ενίσχυση του Δημόσιου καθολικού, κοινωνικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης που θα εξασφαλίζει, την συνεχή και επαρκή κρατική χρηματοδότηση.

·   Εξεύρεση νέων πόρων (Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, δημόσια έργα, κρατικές προμήθειες, χρηματιστηριακές και τραπεζικές συναλλαγές, τυχερά παιχνίδια, κλπ), την απονομή συντάξεων που να εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.

·      Η τριμερής χρηματοδότηση για ένα βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα με ταυτόχρονη επαναφορά των κλεμμένων αποθεματικών εξακολουθεί να αποτελεί ένα βασικό μας στόχο.

Στην παραπάνω κατάσταση είναι επιβεβλημένη η κοινή δράση των συνταξιουχικών οργανώσεων για να αντιμετωπιστεί η πολιτική λιτότητας και λεηλασίας μισθών και συντάξεων που εφαρμόζει η κυβέρνηση και η αποκατάσταση και στήριξη της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης.